> A tak przy okazji. Nie rozumiem po co budować tak mały dom. Tzn. masz
> salon, kuchnie, łazienkę, wc, sypialnie, i pokój. A gdzie pokój dla
> drugiego dziecka, gdzie pokój do pracy(komputer i te sprawy), gdzie jakaś
> graciarnia?

rozne potrzeby maja ludzie, kolega akurat takie cos wykombinowal i bedzie
zadowolony ze mieszka u siebie. Niektorzy mieszkaja w mieszkaniach o polowe
mniejszych i tez sa szczesliwi :)
Co do duzych domow, koszt budowy to jedno, a pozniej jest jeszcze koszt
utrzymania. Wielu sie wysypuje na punkcie pierwszym, bo przeszacowali wlasne
mozliwosci a niedoszacowali kosztorysu. Kiedys patrzalem jakie domy mozna
kupic w agencji nieruchomosci - spora grupe stanowily stany surowe
otwarte/zamkniete po 200m2 i wiecej. Punkt drugi jest akceptowalny, jesli
sie czlowiek nie wylozyl na kredycie na granicy mozliwosci. Tyle finanse, a
praktyka? Duzy dom jest fajny w wieku tych 30-40 lat. Wiadomo, aktywne
zycie, imprezki, dzieciaki. A pozniej... dzieci na studiach, znajomi juz nie
maja ochoty na cotygodniowe imprezy do rana i jakby ich mniej przychodzi.
Zostaje extra chata, ktora trzeba ogrzewac, sprzatac a nie wykorzystujemy
jej w duzej czesci.
Mam kumpla, ktory sobie wybudowal dom tak, aby nie bylo ciasno. Czyli cos ok
200m2. Facet w srednim wieku, dzieci wyjechaly w swiat, w domu spedzaja
swieta. I siedza sobie tam we dwojke, w salonie z kominkiem, na noc
przenosza sie do sypialni. Pozostale 4 pokoje sa zamkniete i 2 razy w roku
wycieraja tam kurze. Warto?
Oczywiscie opinia jest moja, subiektywna i pewnie zaraz sie znajdzie ktos z
odmiennym zdaniem :)

--
Tomek